Onderstaande boeken heb ik in 2025 gecorrigeerd of persklaar gemaakt (tekstredactie)
Recentste titel boven, oudste titel beneden

Marja Vuijsje – Een broer in Jeruzalem
(Atlas Contact)
Marja Vuijsje en haar broer worden uiteengedreven voor Israel/Palestina, maar weigeren elkaar los te laten. Een ontroerende, intieme reflectie op familie, Joods-zijn en de wereld na 7 oktober.
Wim is de broer van Marja Vuijsje en als kind haar grote voorbeeld. In 1962 – hij was 19, zij 7 – vertrok hij voorgoed naar Israël. Jarenlang spraken ze elkaar zelden. Nu ze allebei op leeftijd zijn bellen ze vaak. Er is veel dat niet gezegd kan worden, over ‘de Palestijnse kwestie’ zijn ze het hartgrondig oneens, over zijn jeugd in Nederland en zijn leven in Israël blijft hij zwijgzaam. Terwijl in Jeruzalem regelmatig het luchtalarm afgaat, bestaan hun telefoontjes grotendeels uit samen zingen. Via Elvis Presley, liedjes uit The Wizard of Oz en ‘Ave Maria’ opent zich soms toch een gesprek. Een broer in Jeruzalem is de sterke, doordachte reflectie op de huidige oorlog door een zus die haar broer, ondanks alles, niet wil loslaten.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

David Diop – Waar de hemel rust
(Cossee)
‘Ik ben de uitverkorene, de levende schakel tussen het verleden en het heden,’ prevelt de Senegalees Bilal Seck. Het is het eind van de negentiende eeuw. Bilal noemt zichzelf de tweeënzeventigste bewaarder van het verhaal van zijn voorouders. Op pelgrimstocht naar Mekka komt hij in een verwoestende cholera-uitbraak terecht. Hij heeft de zieken tevergeefs geholpen, en nu, terwijl hij wacht op het moment dat ook hij besmet zal blijken, denkt hij nog een keer aan het verhaal van zijn stamboom.
Dat verhaal draait om Wennefer, priester van Osiris in het oude Egypte, die met zijn aanhangers werd verbannen naar het Verre Westen, daar waar de hemel op de bergen rust. De twee tijdlijnen lopen naadloos in elkaar over als ook Bilal zijn terugreis naar Senegal inzet, in de voetsporen van zijn voorouders.
Waar de hemel rust is een overweldigend epos dat vertelt over het verleden en het geheugen, over wat we nalaten en de kracht van verhalen in tijden van wanhoop en eenzaamheid.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Jaïr Salomon van Dijk – Wat verzwegen werd
(Querido)
De in oorlogstijd geboren Mieke groeit op in een socialistisch pleeggezin in Betondorp. Van haar moeder weet ze alleen de naam, geboorte- en sterfdatum. Van haar vader weet ze nog minder: hij zou muzikant zijn in een bandje en ‘iemand van overzee’.
Lange tijd blijven de vragen over haar afkomst onbeantwoord, totdat historicus Jaïr Salomon van Dijk in het archief duikt en nieuwe ontdekkingen doet over het korte leven van haar moeder Alida Mathilda de Jong (1919-1944). Uit de dossiers rijst een levendig beeld op van ‘Tilly’, een eigenzinnig Joods meisje met een moeilijke jeugd dat van tehuis naar tehuis wordt gestuurd. Wanneer ze in 1940 onverwacht zwanger raakt en een dochter ter wereld brengt, wordt de scheiding van moeder en kind onontkoombaar.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Niels Springveld – Autisme
(Atlas Contact)
Autisme komt voor bij 1 op de 100 mensen en is alomtegenwoordig in de populaire cultuur. En dat terwijl het tot ver in de jaren tachtig vrijwel onbekend was en vooral bij kinderen werd vastgesteld. In Autisme. Een biografie beschrijft de autistische historicus Niels Springveld deze opmerkelijke omslag. Aan de hand van diepgravend onderzoek laat hij op wervelende wijze zien hoe autisme zich in ruim een eeuw ontwikkelde van een symptoom van schizofrenie tot het hedendaagse autismespectrum. Springveld duikt in het leven en werk van pionierende onderzoekers en ontvouwt hoe het activisme van ouders en autisten de basis legde voor de hedendaagse neurodiversiteitsbeweging. Deze eerste Nederlandstalige geschiedenis is onmisbaar voor iedereen die met autisme te maken heeft.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Martijn Simons – Beste meneer Simons,
(Thomas Rap)
Martijn Simons is docent Nederlands op een middelbare school in Rotterdam. Een jaar lang mailt hij met een aantal van zijn (ex-) leerlingen over hun leven. Over voetbal, communisme, frat parties, school, ouders, geloof, de serie Adolescence. Op verrassend openhartige wijze vertrouwen ze hem toe wat hen bezighoudt: angsten, onzekerheden, maar ook ideeën, interesses en dromen voor de toekomst. Met al deze persoonlijke verhalen vormt Beste meneer Simons, een uniek tijdsdocument over de belevingswereld van jonge mensen.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Clarisse Monahan – Modern tarot
(Zwartjes & Labović)
Clarisse Monahan vliegt met haar tarotkaarten de hele wereld over om vragen te beantwoorden. Negen van de tien keer gaan deze over de liefde en andere ingewikkelde intermenselijke relaties. Oftewel: relationships, situationships en friendships. Zo analyseren we drie puntjes in WhatsApp-berichten, vragen we ons af wat een like of volgverzoek op Instagram zegt en waarom we zestien hordes over moeten voordat we elkaar durven te bellen. Omdat we Monahan niet allemaal continu onder de knop hebben, deelt ze nu haar kennis in Modern tarot.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Ece Temelkuran – Nation of Strangers
(Pluim)
Lieve vreemde, schrijft Temelkuran in dit boek. Haar brieven zijn voor eenieder die zich verslagen voelt onder het verpletterende gewicht van alle crises in de wereld. Overal groeit het aantal vluchtelingen en bannelingen – de thuislozen – om politieke of economische redenen. Tien jaar geleden verliet Ece Temelkuran noodgedwongen haar eigen thuis. Sindsdien waarschuwt ze allen die ervan overtuigd zijn dat het in hún land onmogelijk gebeuren kan: het fascisme rukt overal op. Precies en poëtisch, intens persoonlijk en getuigend van een scherpzinnig politiek bewustzijn: naarmate we allen meer en meer vervreemd raken, laat Temelkuran zien dat wat we thuis kunnen noemen zal afhangen van de verbintenissen die we aangaan met anderen.
Aandacht in de media:
https://www.nrc.nl/nieuws/2026/04/20/ik-heb-een-groot-probleem-met-dat-zogenaamde-privilege-van-ballingschap-a4925530
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Peter van der Meeren – Sherida. Open kaart
(Sauberhaus)
Sherida werd een voorbeeld voor honderden meisjes – zonder dat ooit na te streven. Niet door grote woorden, maar door daden: een goede pass in plaats van poeha, strijd in plaats van arrogantie. Het boek ontkracht het cliché van de koele leider en toont de werkelijkheid: een gevoelsmens, moeder van twee kinderen, met het hart op de tong en littekens die niet op het scorebord staan. De kritiek was vaak hard. In 2019 werd geschreven dat zij ‘de draaicirkel van een Boeing 747’ had. Sherida lachte, zei ‘schijt te hebben’ aan die woorden – en speelde daarna nog tachtig interlands.
Aandacht in de media:
https://www.parool.nl/amsterdam/ajacied-sherida-spitse-natuurlijk-is-het-soms-zuur-als-je-hoort-wat-speelsters-nu-verdienen-maar-het-ging-nooit-om-geld~b73a6da1/
https://www.volkskrant.nl/sport/op-de-onthullingen-van-sherida-spitse-zitten-teamgenoten-niet-per-se-te-wachten~b1f014b8/
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Artem Chapeye – Normale mensen dragen geen machinegeweren
(De Bezige Bij)
In Normale mensen dragen geen machinegeweren schrijft Artem Chapeye over zijn oorlog, zonder iets achter te houden over zijn motivaties, zijn nachtmerries en zijn nieuwe verhouding met de wereld. Hij, een pacifist die strijder werd, onderzoekt zijn rol in de verdediging van het Oekraïense volk tegen het Russische
leger en zijn verantwoordelijkheden als vader, schrijver en soldaat. Hij probeert inzicht te krijgen in de grootschalige besluitvorming die een bepalende invloed heeft op zowel individuele burgers als de samenleving als geheel: veel van zijn medesoldaten hadden nooit overwogen om in dienst te treden voordat ze in oorlog raakten; anderen zijn het land ontvlucht. Ook vraagt hij zich af wat zijn jonge kinderen thuis doen en hoe ze zich voelen.
Normale mensen dragen geen machinegeweren stemt tot nadenken en is intelligent en hartverscheurend. Een onmisbaar boek voor iedereen die wil begrijpen hoe
oorlog alles kan veranderen.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .